Your dedications
Currently there are no new dedications

ShowBiz

Céline Dion dhe René AngélilDashuria që vazhdoi edhe kur jeta u bë kujdes

todayNovember 17, 2026 11

Background
share close

Në vitin 2015, Céline Dion mund të mbushte një sallë koncertesh në Las Vegas, të duartrokitej nga mijëra njerëz dhe të kthehej në shtëpi për ta ushqyer bashkëshortin e saj përmes një tubi ushqyes, tri herë në ditë. René Angélil, njeriu që dikur kishte udhëhequr çdo hap të karrierës së saj, tashmë kishte nevojë për duart e saj që të vazhdonte të jetonte.

Historia e tyre kishte nisur shumë më herët, me një besim të pazakontë në talentin e një vajze të vogël. Céline ishte vetëm 12 vjeçe kur René dëgjoi regjistrimin e zërit të saj. Ai e ftoi në zyrën e tij, i dha një laps që ta përdorte si mikrofon dhe e dëgjoi të këndonte. Më vonë kujtonte se gjatë njëzet vjetëve të punës së tij nuk kishte dëgjuar kurrë një zë apo ndier një emocion të tillë nga dikush si ajo vajzë e vogël.

René besoi aq shumë në të, saqë hipotekoi shtëpinë e tij për të financuar albumin e parë të Céline-s. Ishte një investim në një talent që ai e konsideronte të jashtëzakonshëm, por edhe një bast mbi të ardhmen.

Me kalimin e viteve, marrëdhënia e tyre profesionale u shndërrua në dashuri. Romanca u mbajt larg syve të publikut për një kohë, derisa në dhjetor të vitit 1994 u martuan në Bazilikën Notre-Dame të Montrealit. Ceremonia madhështore tërhoqi vëmendjen e botës, por pas famës qëndronte një çift që kishte lidhur jetën, ëndrrat dhe vendimet e veta.

Në vitin 1999, kanceri hyri për herë të parë në jetën e tyre. René u diagnostikua me kancer të fytit dhe Céline ndërpreu përkohësisht karrierën për të qëndruar pranë tij gjatë trajtimit. Ajo më vonë do të tregonte se sëmundja e bëri të kuptonte se, ndoshta për herë të parë, René kishte vërtet nevojë për të. Pas shumë vitesh kur ai e kishte mbrojtur dhe udhëhequr, tani ishte radha e saj të kujdesej për të.

Ata dëshironin edhe një familje. Pas trajtimeve për fertilitetin, në vitin 2001 lindi djali i tyre i parë, René-Charles. Më vonë Céline përjetoi një abort spontan, por nuk hoqi dorë nga ëndrra për t’u bërë sërish nënë. Pas trajtimeve të tjera me fekondim të asistuar, në vitin 2010 lindën binjakët Nelson dhe Eddy.

Në dhjetor të vitit 2013, kanceri u rikthye. René mori lajmin se sëmundja ishte kthyer dhe Céline e gjeti të shkatërruar emocionalisht pas bisedës me mjekun. Gjendja e tij u përkeqësua gradualisht. Gëlltitja u bë gjithnjë e më e vështirë, derisa ushqyerja përmes një tubi u bë e domosdoshme.

Në vitin 2015, Céline e ushqente bashkëshortin tri herë në ditë. Gruaja që në skenë zotëronte mijëra shikues, në shtëpi ishte kthyer në bashkëshorte, kujdestare dhe duar të sigurta për njeriun që donte.

Por dhimbja e saj kishte edhe një dimension tjetër: ajo duhej të vazhdonte të ishte nënë, ndërkohë që kujdesej për një bashkëshort të sëmurë rëndë. René-Charles ishte mjaftueshëm i rritur për ta kuptuar se babai po luftonte me një sëmundje të rëndë. Binjakët ishin ende të vegjël dhe mezi e mbanin mend të atin në gjendje të mirë shëndetësore. Ndonjëherë Céline i merrte me vete kur shkonte ta ushqente René-n. Nuk kishte mënyrë tjetër për ta ndarë jetën familjare nga realiteti i sëmundjes.

Pastaj René i kërkoi diçka që në fillim mund të dukej e pamundur: të kthehej në skenë.

Ai e dinte se këndimi ishte pjesë e identitetit të saj. Nuk donte që sëmundja e tij t’ia merrte edhe atë pjesë të jetës. Céline e kuptoi se duhej të gjente forcën për të vazhduar, pa pretenduar se dhimbja ishte zhdukur.

Në gusht të vitit 2015, ajo u kthye në Las Vegas. René, kur gjendja nuk ia lejonte të ishte i pranishëm, e ndiqte nga shtëpia. Publiku shihte fustanet, dritat, zërin dhe përsosmërinë e interpretimit. Askush nuk mund ta shihte plotësisht gruan që, pas duartrokitjeve, kthehej në shtëpi duke menduar se çfarë do të gjente atje.

René e kishte pranuar se fundi mund të vinte. Céline ka treguar se ai i kishte thënë se dëshironte të vdiste në krahët e saj. Ajo i kishte premtuar se do të ishte pranë tij.

Më 14 janar 2016, René Angélil vdiq në moshën 73-vjeçare.

Pas vdekjes së tij, Céline qëndroi pranë trupit të bashkëshortit dhe i foli sikur dëshironte ta lironte nga barra që kishte mbajtur për vite të tëra.

I tha se nuk kishte më nevojë të shqetësohej për fëmijët, se ajo do të kujdesej për gjithçka dhe se duhej t’i besonte asaj.

Tani ajo duhej të vazhdonte jetën me tre djemtë e tyre. Për t’ua shpjeguar binjakëve vdekjen e babait, përdori filmin e animuar Up (2009), duke u thënë se babai kishte shkuar lart, në qiell. Më pas dolën jashtë, lëshuan balona dhe pluhur magjik, duke i dhënë lamtumirës një formë që fëmijët mund ta kuptonin.

Për shumë vite, René i kishte mësuar Céline-s si të qëndronte përballë botës. Në fund, dashuria për të i mësoi asaj si të qëndronte edhe pa të.

Ajo vazhdoi të këndonte.

Dhe në çdo skenë, në çdo interpretim, në çdo duartrokitje, mbante me vete edhe kujtimin e njeriut që dikur kishte besuar tek ajo, kur ajo ishte vetëm një vajzë dymbëdhjetëvjeçare me një zë të jashtëzakonshëm.

Ndonjëherë, dashuria nuk matet me vitet që dy njerëz kalojnë së bashku, por me atë që njëri është i gatshëm të bëjë për tjetrin kur jeta nuk u lë më asgjë të lehtë.

Written by: Daors Media

Rate it