Your dedications
Currently there are no new dedications

Art/Kulturë

ÇFARË DUHET TË KETË NË CV-NË E NJË MODERATOREJE?

todayNovember 17, 2026 26

Background
share close

Mimoza Hoxha Agastra

Përtej mikrofonit, kamerave dhe emrave të njohur

Njohja ime me Mozën nuk nisi në një studio televizive dhe as në një takim të planifikuar për të ndërtuar një bashkëpunim. Ajo nisi përmes interpretimit të një autori. Një lexim, një këndvështrim mbi veprën e tij, u bë shkak që rrugët tona të kryqëzoheshin dhe më pas të lindte një bashkëpunim që do të merrte formë në “Ora Poetike me Mozën dhe Sandrin”. Ndonjëherë, një interpretim i sinqertë mund të hapë një derë që as nuk e kishe menduar se ekzistonte.
Me kalimin e kohës, duke punuar së bashku, kam pasur mundësinë ta njoh nga afër mënyrën se si Moza e ndërton dhe e përjeton një emision. Dhe kjo më ka bërë të mendoj për një pyetje që shkon përtej saj: çfarë duhet të ketë në CV-në e një moderatoreje? A mjafton të renditen shkollimi, përvoja profesionale, emisionet e drejtuara dhe emrat e të ftuarve? Apo një CV e vërtetë duhet të përmbajë edhe ato aftësi që nuk shënohen lehtë në një dokument, por që bëhen të dukshme në punën e përditshme?
Moderimi nuk është thjesht të ulesh përballë një të ftuari, të bësh disa pyetje dhe të mbash mikrofonin në dorë. Është një punë që nis shumë përpara se të ndizet kamera. Kërkon lexim, përgatitje, kulturë të përgjithshme, kureshtje dhe, mbi të gjitha, respekt për njeriun që ke përballë dhe për atë që ai ka krijuar.
Në një emision letrar, kjo përgjegjësi bëhet edhe më e madhe. Nuk mjafton të kesh lexuar disa poezi apo të njohësh titujt e librave. Duhet të hysh në botën e autorit, të kuptosh shqetësimet e tij krijuese, të dallosh veçoritë e shkrimit dhe të gjesh mënyrën për ta sjellë atë botë te publiku. Një pyetje e mirë nuk është domosdoshmërisht ajo që tingëllon bukur. Është ajo që i hap autorit një hapësirë për të thënë diçka që ndoshta nuk e ka thënë më parë.
Në “Ora Poetike me Mozën dhe Sandrin”, përgatitja dhe drejtimi i çdo emisioni janë një punë e përbashkët. Përzgjedhja e autorëve të ftuar është përgjegjësia ime, ndërsa Moza merr përsipër një pjesë të rëndësishme të përgatitjes: leximin e librave, njohjen me krijimtarinë e autorëve, ndërtimin e pyetjeve dhe interpretimin e teksteve. Pastaj, në emision, gjithçka merr formë përmes dialogut dhe bashkëpunimit tonë. Nuk është një skemë pyetjesh dhe përgjigjesh, por një përpjekje për të krijuar një bisedë ku autori të ndihet i lirë të flasë dhe publiku të ketë mundësi ta njohë përtej asaj që shkruan në kopertinën e librit.
Një nga cilësitë që vlerësoj te Moza është përgatitja. Ajo nuk e pret të ftuarin me një njohje sipërfaqësore të veprës së tij. Lexon, shënon, kthehet te tekstet dhe kërkon të kuptojë çfarë fshihet pas vargut apo pas një mendimi. Kjo është një punë që nuk duket gjithmonë në ekran, por ndihet gjatë bisedës. Publiku mund të mos e dijë sa kohë është shpenzuar përpara emisionit, por e kupton kur përballë autorit qëndron dikush që e ka lexuar vërtet.
Një moderatore duhet të dijë edhe të dëgjojë. Kjo mund të duket e thjeshtë, por nuk është. Të dëgjosh nuk do të thotë vetëm të presësh radhën për të bërë pyetjen tjetër. Do të thotë të ndjekësh mendimin e bashkëbiseduesit, të kuptosh kur duhet të ndërhysh dhe kur duhet ta lësh të vazhdojë. Ndonjëherë, heshtja e duhur vlen më shumë se një pyetje e përgatitur me kujdes.
Në këtë punë ka rëndësi edhe interpretimi. Të lexosh një poezi para publikut nuk është një veprim mekanik. Duhet të kuptosh ritmin, frymën, ndalesat dhe emocionin e tekstit, pa ia imponuar atij ndjenjën tënde. Interpretuesi nuk duhet ta mbulojë autorin, por ta ndihmojë tekstin të mbërrijë te dëgjuesi. Kjo kërkon ndjeshmëri, ushtrim dhe një marrëdhënie të vazhdueshme me letërsinë.
Një tjetër pjesë e punës që shpesh mbetet jashtë vëmendjes është ajo që ndodh pasi mbyllet emisioni. Përzgjedhja e materialeve filmike, montimi i videove dhe përgatitja e përmbajtjeve që publikohen më pas kërkojnë kohë, durim dhe vëmendje ndaj detajeve. Kamera mund të fiket, por puna nuk përfundon aty. Edhe ky angazhim është pjesë e profilit profesional të një moderatoreje që nuk e sheh veten vetëm si fytyra e një programi.

Gjatë këtyre viteve, në “Ora Poetike” kanë qenë të ftuar autorë me përvoja, mosha dhe zëra krijues të ndryshëm. Rudolf Marku, Ilirian Zhupa , Visar Zhiti, Besnik Mustafaj, Preç Zogaj, Rexhep Shahu, Primo Shllaku, Fatbardh Amursi, Tonin Nikolli, Odise Kote, Agim Bajrami, Luan Rama, Mevlan Shanaj dhe Dritan Korumi (si një lexues dhe njohës elitar i poezise) janë disa prej emrave që kanë marrë pjesë në bisedat tona. Krahas tyre, kanë qenë edhe Natasha Lako, Vlora Ademi, Rita Petro, Flutura Açka, Shpresa Kapisyzi, Donika Gjoni, Marsela Neni, Irma Kurti, Emi Krosi, Arjola Zadrima, Rozina Sterkaj, Rozafa Shpuza, Gabriela Mujaj, Greta Kadare Teta, Brixhilda Dede, Ornella Agastra Mulla, Fatbardha Xhani Myslimaj, Ida Mengjesi dhe Rei Hodo, Korca Bibjana, Riza B. Mborja, Uarda Albunesa, Migel Flor, Artan Gjyzel Hasani, Sokol Lekaj, Melita Vjerdha, Adnan Ramadani, lumo Kolleshi, Juli Sono, Fatmir R Gjata, Senada Nikshiqi, Lumni Nimani, Emi Krosi, Teuta Sadiku

Kjo larmi autorësh nuk është thjesht një listë emrash për t’u vendosur në një CV. Ajo dëshmon se një program letrar duhet të ketë hapësirë për zëra të ndryshëm, për autorë me përvoja të konsoliduara dhe për krijues që publiku mund të ketë rastin t’i zbulojë përmes bisedës. Përzgjedhja e të ftuarve është një përgjegjësi më vete, por puna e moderatores fillon aty ku i ftuari pranon të vijë: me leximin, përgatitjen dhe aftësinë për ta kthyer takimin në një përvojë që i shërben edhe autorit, edhe publikut.
Me kalimin e kohës, disa prej autorëve që kanë qenë pjesë e emisionit na kanë shprehur vlerësimin e tyre për mënyrën si zhvillohen bisedat. Madje, në disa raste, është përdorur edhe fjala “binom” për të përshkruar bashkëpunimin tonë, duke nënvizuar se dy zërat janë bërë pjesë e identitetit të programit. Nuk e përmend këtë si një medalje për t’u vendosur në gjoks, por si një vëzhgim që vjen nga njerëz që kanë qenë të ftuar dhe e kanë përjetuar emisionin nga ana tjetër e mikrofonit. Në fund të fundit, bashkëpunimi nuk provohet me deklarata, por me vazhdimësinë dhe me atë që ndërtohet së bashku.
Sot, “Ora Poetike me Mozën dhe Sandrin” ka gjetur një hapësirë edhe në Daors Media. Në radio kemi sjellë të njëjtin format, të njëjtën frymë dhe të njëjtën mënyrë komunikimi me autorët dhe dëgjuesit. Ndryshon platforma, por jo përgjegjësia ndaj përmbajtjes. Edhe këtu përgatitja, dialogu dhe respekti për fjalën mbeten në qendër të punës sonë.

Një dimension tjetër i kësaj veprimtarie është “Zemrat Flasin Shqip”, emisioni që u drejtohet fëmijëve shqiptarë në diasporë. Këtu moderimi merr një përgjegjësi tjetër. Nuk mjafton të dish të flasësh bukur; duhet të dish të komunikosh me fëmijët, të zgjedhësh gjuhën e duhur dhe të trajtosh tema që lidhen me jetën, të drejtat dhe botën e tyre pa i nënvlerësuar. Të flasësh me fëmijët kërkon të dish të zbresësh në lartësinë e syve të tyre, pa humbur seriozitetin e asaj që u përcjell.

Kur i bashkoj të gjitha këto përvoja, kuptoj se CV-ja e një moderatoreje nuk mund të matet vetëm me numrin e emisioneve apo me famën e të ftuarve. Ajo duhet të tregojë sa përgatitet, sa lexon, sa di të dëgjojë, si e ndërton një bisedë, si e respekton autorin, si komunikon me publikun dhe sa përgjegjësi merr edhe për punën që nuk shihet.

Në rastin e Mozës, këto cilësi nuk i kam njohur nga një përshkrim biografik apo nga një prezantim publik. I kam parë gjatë punës së përbashkët, në përgatitjen e emisioneve, në bisedat me autorët, në interpretimet dhe në punën që vazhdon edhe pasi përfundon transmetimi. Kjo më jep mundësinë të flas për të jo si një vëzhgues nga larg, por si dikush që e njeh procesin nga brenda.

Ndoshta CV-ja më e mirë e një moderatoreje nuk është ajo që përmban më shumë tituj, por ajo që dëshmohet në çdo takim me publikun. Sepse mikrofoni mund t’i jepet kujtdo, kamera mund të ndizet për këdo, por besimi i publikut fitohet me punë, përgatitje dhe respekt për fjalën.

Aleksander Shallvari

Written by: Daors Media

Rate it