DEKLARATË PUBLIKE E GRUPIT NISMËTAR “DIASPORA PËR SHQIPËRINË”

REFORMA TERRITORIALE DHE TEATRI PARLAMENTAR:
SHQIPËRIA NUK MUND TË MBAHET PENG NGA RAMA, BERISHA DHE POLITIKA E VJETËR:

Ajo që pamë në Parlamentin shqiptar gjatë debatit për reformën territoriale është një tjetër arsye për të kërkuar një ndryshim rrënjësor të mënyrës se si ushtrohet pushteti në Shqipëri.
Sipas rezultatit të raportuar prej 85 votash, reforma territoriale mori mbështetjen parlamentare.
Por pas numrave mbetet një problem shumë më i madh:
Qytetarëve nuk u është dhënë një përgjigje bindëse se si kjo reformë do t’ua përmirësojë jetën, si do t’i afrojë shërbimet dhe si do ta forcojë demokracinë vendore.
Për Grupin Nismëtar “Diaspora për Shqipërinë”, ky debat ishte një tjetër shfaqje e një sistemi politik ku përplasjet ndërmjet mazhorancës dhe opozitës shpesh mbulojnë mungesën e një alternative të qartë për qytetarin.
Ne nuk i pranojmë më këto role të ndara artificialisht:
Njëra palë paraqitet si shpëtimtare e shtetit, tjetra si shpëtimtare e demokracisë, ndërsa qytetari mbetet ai që paguan pasojat e vendimeve të tyre.
Edi Rama dhe mazhoranca e tij duhet të përgjigjen për mënyrën se si e kanë administruar pushtetin, për përqendrimin e vendimmarrjes dhe për rezultatet konkrete të reformave që kanë ndërmarrë.
Por Sali Berisha dhe Partia Demokratike nuk mund të pretendojnë se historia e problemeve të shtetit shqiptar fillon vetëm atë ditë kur ata kaluan në opozitë.
As PS-ja nuk është shteti.
As PD-ja nuk është demokracia.
As Rama nuk është Shqipëria.
As Berisha nuk është alternativa e vetme ndaj Ramës.
Në gjykimin tonë politik, Rama dhe Berisha janë dy përfaqësuesit më të dukshëm të një modeli ku drejtuesi ka marrë shumë pushtet, ndërsa qytetari shumë pak kontroll.
Njëri kërkon të justifikojë vazhdimësinë e qeverisjes.
Tjetri kërkon të rikthehet si alternativë.
Por Shqipëria ka të drejtë të kërkojë një rrugë tjetër, përtej këtij rivaliteti që ka dominuar jetën politike për vite.

Kundërshtimi ynë nuk kufizohet te dy emra.
Ai shtrihet ndaj çdo partie, drejtuesi, deputeti apo funksionari që e trajton mandatin publik si privilegj personal dhe jo si përgjegjësi ndaj qytetarëve.
Deputeti që voton pa analizuar pasojat e një reforme nuk e përmbush detyrën e tij përfaqësuese.
Deputeti që kundërshton vetëm për efekt politik, pa paraqitur një alternativë të zbatueshme, gjithashtu nuk e përmbush atë.
Parlamenti nuk është skenë ku partitë luajnë rolet e tyre, ndërsa qytetarët detyrohen të paguajnë biletën.
Reforma territoriale duhet të ishte një debat për funksionimin e shtetit.
Për fshatrat që humbasin popullsinë. Për zonat malore ku shërbimet janë larg.
Për bashkitë që nuk kanë burime të mjaftueshme. Për qytetarët që udhëtojnë për të marrë një dokument.
Për komunitetet që kërkojnë përfaqësim dhe zhvillim.
Në vend të kësaj, vëmendja politike u përqendrua te përplasja parlamentare dhe raporti i forcave.
Ne kërkojmë të dimë çfarë analize ekonomike, demografike, sociale dhe territoriale mbështet modelin e propozuar.
Kërkojmë të dimë si do të financohen njësitë vendore, cilat kompetenca do të kenë dhe si do të garantohet që qytetari nuk do të largohet edhe më shumë nga vendimmarrja.
Shqipëria nuk ka nevojë për një hartë të re që ruan të njëjtën kulturë pushteti.
Nuk ka nevojë të ndryshojë kufijtë administrativë vetëm për të zbuluar se vendimet vazhdojnë të merren nga e njëjta qendër politike.
Nuk ka nevojë për decentralizim në letër dhe centralizim në buxhet.
Nuk ka nevojë për kryetarë bashkish që presin miratimin e pushtetit qendror për çdo vendim të rëndësishëm.
Dhe mbi të gjitha, nuk ka nevojë për një reformë që i shërben llogaritjes elektorale më shumë sesa interesit publik.

Grupi Nismëtar “Diaspora për Shqipërinë” kundërshton këtë mënyrë të të bërit politikë.
Kundërshton përqendrimin e pushtetit, kontrollin partiak mbi institucionet, mungesën e transparencës dhe kulturën e papërgjegjshmërisë.
Ne nuk kërkojmë thjesht zëvendësimin e Edi Ramës me Sali Berishën, apo të një grupi drejtuesish me një grup tjetër.
Të ndryshosh emrat pa ndryshuar rregullat nuk është reformë.
Është riciklim politik.

Takimi i 26 Shtatorit në Vigevano dhe ngritja e Grupit Nismëtar ishin hapi i parë i një procesi që synon të lidhë përvojën e Diasporës me kërkesat e qytetarëve në Shqipëri.
Në nëntor, në Tiranë, është planifikuar Kuvendi i Diasporës.
Ai synon të shërbejë si hapësirë organizimi, diskutimi dhe hartimi të një platforme politike e sociale që trajton reformën territoriale, demokracinë e brendshme të partive, drejtësinë, ekonominë, punësimin, mbrojtjen sociale dhe marrëdhënien e shtetit me qytetarin.
Ky proces nuk do të të krijojë një tjetër strukturë të mbyllur politike, një tjetër kryetar të përjetshëm apo një tjetër organizatë që flet për meritokraci dhe funksionon me miqësi.
Ne do të të provojmë se mund të ndërtohet një alternativë me rregulla, transparencë, konkurrencë dhe përgjegjësi.
Sepse Shqipëria nuk është pronë e mazhorancës.
Nuk është pronë e opozitës.
Nuk është pronë e Ramës.
Nuk është pronë e Berishës.
Dhe nuk duhet të bëhet pronë e askujt tjetër që vjen pas tyre.
Ne kundërshtojmë modelin politik që ata përfaqësojnë dhe kërkojmë që debati për të ardhmen e Shqipërisë të mos kufizohet më te pyetja se cili prej tyre duhet të qeverisë.
Pyetja themelore është se si do të qeveriset Shqipëria, si do të kontrollohet pushteti dhe si do t’u kthehet qytetarëve e drejta për të ndikuar realisht në vendimet që përcaktojnë jetën e tyre.
Nuk kërkojmë një fron të ri për një politikan tjetër.
Kërkojmë një Republikë ku askush të mos ketë fron.
Vigevano ishte fillimi i organizimit.
Në nëntor, Tirana do të jetë një provë e rëndësishme për vazhdimin e tij.

GRUPI NISMËTAR:
“DIASPORA PËR SHQIPËRINË”